माझे मामा, पिताश्री यांचं लहानपणीचंआयुष्य तसं घडतरच होतं. साध्यासुध्या गोष्टी मिळवण्यासाठी ते खूप झगडले. त्यामुळेच त्यांना समोर येईल ते काम निमूटपणे करण्याची सवय झाली . एका अर्थाने विमोह त्यागून कर्मफलाचा हेच त्यांचं जीवन होतं. मला वाटतं त्यामुळेच ते आयुष्य तसं चांगलं जगले.
तंत्रज्ञानातील क्रांतीनं आज सर्व भौतिक सुखं आजच्या पिढीला मिळत आहेत. पण जीवनाचं ध्येयच कळत नाही आहे. आपल्या अपत्याला काही पडू नये म्हणून आजच्या पिढीकडून केल्या जाणाऱ्या प्रयत्नात 'महत्त्वाचे असे श्रमसंस्कार' होत नाही आहेत. त्यामुळे कदाचित आताच्या बालकांतील एखादं १००+ जगेलही पण जगणं कष्टप्रद असेल.
तेव्हा आताच्या तरुण पिढीतील जनांनो आता तरी 'सावध' व्हा. आणि 'विमोह त्यागून कर्मफलाचा अंगी बाणवा.
