'स्वयंपूर्ण' 'भारत'!

मला आत्मनिर्भर या शब्दाचा नेमका अर्थ माहित नाही. पण मी जेवढं नरेंद्रजींना जाणतो त्यावरून त्यांना 'स्वयंपूर्णताच' अभिप्रेत असावी.
पुष्कळ जणांना वाटतं तेवढं स्वयंपूर्णता सोपी नाही. त्यासाठी लोभ-मोह त्यागाची आवश्यकता आहे. आपण कोणतीही गोष्ट विकत घेऊ शकतो म्हणजे 'स्वयंपूर्णता' नव्हे. आपल्या व्यक्तिगत आणि राष्ट्रीय आवश्यकता जेव्हा 'आपल्याच देशात', 'आपल्याच विचारांनी, 'आपल्याच माणूस-प्राण्यांकडून' पूर्ण होतील(जसं विदेशी आक्रमक येण्यापूर्वी होतं) तेव्हाच आपण स्वयंपूर्ण झालो असं म्हणता येईल. पण हे एवढं सोपं नाही. त्यासाठी 'मानसिक दास्यता(गुलामगिरी)' झुगारून द्यायला हवी. गुरुकुल-ऋषी परंपरा पुन्हा सुरू व्हायला हवी. कॉंन्व्हेंटमधील आपल्या कार्ट्यांना गुरुकुलात पाठवायला हवं(पण गुरुकुल म्हणजे केवळ वेद घोकून घेणारी रहाता कमा नयेत. त्यात ज्ञान-विज्ञान, कृषी, स्व/राष्ट्र संरक्षण विद्याही मिळायला हव्यात.

लोभ और मोह: इन्सानियत या मानवताके असली शत्रू

आज हम(राष्ट्रप्रेमी हिंदू) चिनीओको या 'पापि'योंको हमारे शत्रू मान रहे है लेकीन वो तो स्थूल रुपसे हमारे शत्रू है| असलमे हमारे(मानवताके) प्रमुख शत्रू लोभ और मोहही है|
मुझे पुरी खात्री है की ये दो वाक्य पढके छोटी सोचवाले मूर्खताभक्त मुझे चीन और पापियोंका हितैषी कहेंगे(मै इन्कार नहीं करता हूं लेकीन...) लेकिन यही सच है की हमारे असली शत्रू लोभ और मोहही है| पुरातन कालमें हिंदूओंको जादातर बच्चो और बिबियोंका लोभ और मोह(और कुछ हदतक एक पीले धातुविशेषका) था लेकिन आजके हिंदूओंको घरोंका, मेहेंगे गाडीयोंका, उपकरणोंका मोह और लोभ है| हममे शारीरिक श्रमके प्रति आलसभी है| इसके कारण हमारी(हिंदूओंकी) संतांना शारिरीक और मानसिक और सदसद्विवेकबुद्धीमें कमजोर हो रही है| इसिका लाभ चिनी और 'पापी' उठा रहै है| अगर सिर्फ 'आवश्यकताए'ही हमारी 'प्राथमिकता' बनेगी, हम 'अनावश्यक' वस्तूहोंका संग्रह करना छोड देंगे, हमारी पुरानी 'सभ्यता'के और मुडेंगे तो हम अवश्य इन 'पापी'-चिनीआओंका मुकाबला कर सकते हैं|
पुरा पढनेवालोंको धन्यवाद! वो कृपया #MwithUHemant टिप्पणी करे|
जय 'भारत', जय जगत!
#HindiChiniByeBye!